|
Dagen worden doffer per graad
als jongeren schreeuwen naar warmte
op kluizenaars wijze geeuwen ze de winterslaap
plukken ze hun dromen uit naakte takken
vlugge vleugels vliegen vaarwel
slagwerk van druppels bezegelt het asfalt
verstijfde plassen weerspiegelen de schone
kleuren die verdwijnen voor langer dan even
wanneer het kille waaien gekroond als vorst
zijn troon bestijgt tussen het krakende
en zijn huisraad beheert bij een dakloos
tapijt van alles nu wit
kan ik jouw voetstappen volgen
|
