|
Ik kus verlegen haar gezicht,
met schemerlicht beschreven
en mag nu in gelaten wacht
nog éénmaal haar omgeven.
De boodshap die ik tot haar richt
vergeeft nu al haar woorden,
het lied en de accoorden
van wat zij ooit heeft aangericht.
Daarna raakt zij verweven
met het raadsel van die nacht
en mag zij zweven naar het licht,
dat ik haar nooit kon geven....
------
|
