|
Herfst
in de achtertuin van de zomer
waar spinnen de dagen
dichter aan elkaar weven
schuifelt het zachte wezen
van oktober binnen
een ree met mist in de ogen
een vijvergodin glimlacht
haar marmeren tanden bloot
bloost boven haar laatste loof
Nucleaire jeugd
toen we nog dronken werden
van limonade en sprookjeswitte sneeuw
de kaarten nog niet geschud
dansten we met de bomen in het bos
giechelden als leeuwenbekjes
het weer altijd in zomerjas
we woonden op hinkelafstand
van Nagasaki en Hiroshima
van wel tien bommenwerpers
op jacobsladders klommen we naar de hemel
bliezen argeloze bellen in de sprakeloze lucht
Badkamer Blues
daar kom ik haar wel es tegen
in tedere dampen, onfatsoenlijk jong
dan knipoogt ze, aarzelend en jacuzzi-blauw
herinnering monkelt om haar mondhoeken
te vroeg sopt ze het waas van herkenning af
ongenaakbaar, met tijdloze ogen
zo strijkt ze al mijn rimpels glad
hult me in comme des garçons
kleedt me met een glimlach
|
