|
het uitzicht was enorm
zowel
over kokkelvelden tussen koeten, voeten
aan draden verbonden met de zee
regen we paden, slonken geulen
aaneen, raadden modderwoelend mossels
schreeuwden met de monden dicht
tegen het zout
oud geworden stuurden we lage rode zonnen
hun ondergangen tegemoet in rimpelige spiegelvlaktes
de wind blies paardenkoppen in de wolken
zowel
op ribbelgrond en kabbelgolven
stapelden wij vuisten in de lucht zo ver
wij spiedden nergens sporen van afloop
in het zicht van al wat was, verdronken
in helder tegenlicht
als
ergens achteraf
|
