|
 |
|
|
|
|
|
|
|
 |
|||||||
|
Gedichten |
|||||||
|
Als bomen naakt zullen staan Strijk met je hand door je haren Keer op je stappen terug Laat geen blad ongelezen als het zomert in de appelgaard doe het gulzig, verstrooid, per ongeluk herleid het zonlicht niet tot een harde streep zo wil ik niet baden in het licht, ga terug zitten, neem mij als een boek weer ter hand en lees mij
Het vertrek Waar de straat wat breder wordt net voorbij de drempel waar ons huis zou staan, het geluid van de stad uitvalt samen met de lichtreclame Waar de hond de kat de bel aanbindt, modderschoenen bij de voordeur geen figuur zouden slaan als deze plek van ons had kunnen zijn met al zijn toebehoren, dan was het niet uitgesloten dat onze verschillen zichzelf zouden geruststellen Maar waar moeten we heen om alleen in een gedicht of in de ban van een boek te zijn, zonder vrees de scherven te lijmen van een opgebroken stad waar we hebben liefgehad?
Bij een oude foto Laagjes schroom heb je mij afgepeld terwijl ik wachtte, op de bloesem van de kerselaar we hebben nooit voor jaarringen gekozen, alleen de lente willen kennen zand bluste de zinderende kreet van onze zonsondergang al reikt dit gevoel te ver, al ligt de verwachting op de bovenste tree van alle trappen, al wacht ik nog steeds alsof het mij opnieuw kan verheugen, buiten adem staak ik mijn wens, ik schuif de la dicht en sta op, mij bewust van alle jaargetijden die mij ontbreke |
|||||||
|
Gedichten © Jenny Dejager Verder naar Beoordeling BSN / Jenny Dejager |
|||||||