De schommel

Al maanden zit het in mijn hoofd:
de schommel. Heel hoog in de lucht
"Laat los!" We zweven om het hoogst
een vleugelloze vogelvlucht.

De grote tuin, een paradijs
van onkruid, moestuin, tuin vol kind
en zure kersen, kraaigekrijs
en rennen, blootsvoets, over grind.

Nu ben ik groot en later lacht.
Grind doet mijn blote voeten pijn.
De stilte staat hier steeds op wacht.
Weg is dat uitgelaten zijn.

De schommel © Anne Vos-van Dijk

Terug naar Schrijversweb 2008

Terug naar Schrijversweb

Terug naar Homepage