Gedichten

dichter

Kom maar even

dichter

zei je

en ik waande me

poëet
 

maar

met de snelheid

van het licht

wist ik

de relativiteit

van woorden.

herfstgedachte

Zo glijden mijn vingers tussen je tenen
en knisperen de laatste zandkorrels
terwijl de middagzon zich dieper over ons buigt
elke dag een beetje

als het goud uit je ogen
met het rode van je woorden
straks over de bomen dwarrelen
hou me dan vast
en zomer me nog even…

de begrafenisondernemer

Je bent even
uit-zonder-lijk
grapte je
en dan krulden
je witte tanden
bloot.

Jij was telkens
uitzonderlijk
wist ik wel
terwijl ik
je bleke handen
sloot.

Gedichten © twee

Terug naar Schrijversweb 2007

Terug naar Schrijversweb

Terug naar Homepage