Gedicht

Zuiderzeewrak

De massa der grauwblauw
en zoutig vloeibare vergaan
ebt weg.

Het naakte rot dat rest
wordt koud en onbewogen
geborgen.

Schuldeloos polderland
kwispelt naar de wind
zucht soms lichtjes onder
dijkenlast.

Gehaaste waterdood is
-  net als onweersgolven -
museumrelikwie

Gedicht © Ingrid Kielen

Terug naar Schrijversweb 2006

Terug naar Schrijversweb

Terug naar Homepage