Dansen met vallende bladeren

Ach, zij kijken lieve lente
hoe ik lijken teken onder een mosdeken van gal
en val in dwaze sentimenten, zielenzaligheid, au

Gisteren tikte vriend winter mist in

zwierf ik alleen schimmen op wegen
die nergens toe leiden, trap op en af
oh, zo moe, stenen muren verberg mij
sterven waar zijt gij, oude bekenden
hebben jullie mij allen verlaten

Schaduwen, sus de onrust, ssstt slapen
deze geest, kust me, ontwapent, lacht
de zwervers zij dwalen, dwalen
door gangen van los zand
en ik, ik dans met deze man
tot mijn hart het niet meer aankan
...niemandsland

Dansen met vallende bladeren © Amanda Visch

Terug naar Schrijversweb 2006

Terug naar Schrijversweb

Terug naar Homepage