Gedichten

'Nagedachten van een vreemdeling'

Ik heb je nooit gekend
En met gesmoorde keel
Word jij meer bekend

Als ik je sporen zoek
En elk gevonden deel
Belees als open boek

Dan beeld ik mij nu in
Wie jij bent geweest
En hoe ik jou verzin

En ook die leegte schep
Waarin ik onbevreesd
Jouw ziel gevonden heb

'Verdrongen verdriet'

Zelfs de datum is verdrongen
Alsof deze onbepaalde tijd
Zich nooit heeft opgedrongen

Het stille water rimpelt weer
En toont je vroege afscheid
En je uitgesloten terugkeer

Nu beweegt een andere dag
En leidt het een ander leven
Jouw ziel in mijn oogopslag

De pijn slijt traag en stroef
En laat mij weer beleven
Wat ik naast jou begroef

'De redder'

Misschien help jij een ander
Omdat jij de pijn herkent
Omdat jij niet anders bent
Zo helpen wij elkander

En geef jij die ander dat
Met een intieme afstand
En de uitgestrekte hand
Wat jij niet hebt gehad

'Levensteken'

Mijn verbeelding sleurt mij mee
Onthutst in mijn ideeënstroom
Daar ik dit amper kan bevatten
En ik hier wakker over droom

Mijn traag besef drijft mijlen ver
Achter mijn kennis van het feit
En zal pas tot wasdom komen
Na ongemerkt verstreken tijd

Ik betwijfel toch mijn vondst
Die zo macaber is gebleken
Terwijl ik alle woorden zoek
En het kleinste levensteken

Misschien als ik bij herhaling
Dit in de krant weer herbeleef
Kan ik werkelijk accepteren
Dat hij dood in water dreef

Gedichten © Jan-Jaap Reinders

Terug naar Schrijversweb 2005

Terug naar Schrijversweb

Terug naar Homepage