|
Herman Brood
zoals jij daar liep met je vriendje op je schouder gaf je mij een triest gevoel
even schoot nog door me heen zal ik vragen om een krabbel maar ik hurkte naast je neer
en wilde zeggen: god, wat gaat het slecht met jou wij keken samen naar de vissen
en jij kocht de Vlaamse Reus
CHEMIE
als jij vrij was en ik ook dan bond jij je vast aan mij
Spinnetjes
laat je maar vallen als de spinnetjes buiten zwevend aan een draad
laat je maar dragen als de spinnetjes buiten door de wind
laat je maar leiden als de spinnetjes buiten tot je je bestemming vindt
Graf van mijn vriendin
om de zoveel jaar wil ik er opeens heen naar t'graf van mijn vriendin
ik weet de weg nu goed en loop er rechtstreeks heen naar het graf van jou
al uit de verte zie ik de steen voel een rilling en hoe dichterbij vertelt mijn lichaam: jouw dood
en elke keer begin jij weer te praten en ben ik niet meer boos de laatste keer stak ik een kaarsje bij je aan
|