|
In 'Verdwaalde Vlinder' toont Barbara Joy opnieuw haar maatschappelijke betrokkenheid. Alle verhalen die ik tot nu toe van haar gelezen heb gaan over persoonlijk menselijk
verdriet.
Zo ook het verhaal van Anouska, het verdwaalde vlindertje. Ik vind het een heel mooie titel die precies uitdrukt wat er aan de hand is. Een titel die mij onwillekeurig deed denken aan het liedje van
Boudewijn de Groot 'Verdronken Vlinder'. Of dit vlindertje ook vleugels van papier heeft, vertelt de schrijfster gelukkig niet.
Naast veel waardering voor dit verhaal nu eerst een paar opmerkingen.
Voor een kort verhaal vind ik dat er wel erg veel gebeurd. Er is zo ongeveer genoeg stof voor een hele
roman. Omdat er zoveel gebeurd, krijgen de gebeurtenissen amper de aandacht die ze verdienen. Meer lucht, meer ruimte had het verhaal recht gedaan. Hoewel ik het einde erg mooi vind - vooral de manier waarop
Anouska aan haar moeder en zusje denkt – had ik de hele geschiedenis in het huis van Zarif liever in een volgend verhaal gezien en dan dit verhaal laten eindigen met de aankomst van Anouska bij haar loverboy.
Een dramatische ervaring voor Anouska: Zarif heeft een nieuw liefje. Dit ondergaat zij wel erg onderkoeld.
Zoals Anouska naar de tv ligt te staren , terwijl die twee mannen hun gang gaan, is ook erg mooi
beschreven. Maar ook hier reageert zij wel erg flegmatisch. Graag had ik haar echte emoties in haar dagboek gelezen.
Het was duidelijk de bedoeling van de schrijfster dat de dialoog van de moeder ingestudeerd overkwam, maar met een kleine verspreking of herhaling had het natuurlijker geleken. De
naam ZMOK school is echt een vakterm en moet, denk ik, begrijpelijker worden gemaakt.
Heel mooi vind ik Anouska's beschrijving in haar dagboek. Niet alleen leren we zo de voorgeschiedenis kennen, maar ook komt het meisje
glashelder te voorschijn. Ze is intelligent, cynisch, heeft gevoel voor humor en durft haar gevoelens voor haar moeder en zeker voor haar zusje schriftelijk wel te uiten.
Knap is dat Barbara Joy alleen laat
doorschemeren dat er iets met de buurman was en leuk hoe we Anouska's leeftijd te weten komen.
Ondanks alles heeft ze zeker in het begin van het verhaal nog toekomstverwachting. One dayI'll fly away. Waarheen is
aan de lezer. Graag in een volgend verhaal meer over Anouska of een andere jongere in moeilijke omstandigheden, maar dan in een kalmer tempo afgerond per gebeurtenis.
Barbara Joy heeft ons in 'Verdwaalde Vlinder'een verhaal gegeven met prachtige hoogtepunten.
|
