 |
|||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
 |
|||||
|
Bureau Script Noordwijk Uitgeverij Bellevue
Wat is het probleem van de eigentijdse schrijver? Het probleem van de eigentijdse schrijver is dat er al ontzaglijk veel verhalen verteld zijn. Over het eindeloze steekspel tussen man en vrouw, tussen moeder en dochter, tussen het superego en de rationele 'ik'. De schrijver werkt voor lezers die weten welke emoties daarbij en rol spelen en die al honderden keren gezien hebben hoe die emoties worden verwoord: tranen wellen op, vuisten ballen zich, er komt een waas voor de ogen. Het personage probeert staande te blijven in een concrete situatie in het heden, en dan dringen zich hevige herinneringen op. Ja, weet de lezer: dat wordt weer moeilijk slikken en vuisten ballen. We maken wat mee. De enige manier om te bereiken dat de gelouterde lezer zelf iets meemaakt als hij/zij zich in het verhaal verdiept, is suggestie: de auteur moet signalen geven die door de lezer worden opgepikt, en die lezer is dan geneigd, als de signalen intrigerend genoeg zijn, om er zelf van alles bij te denken en om zelf iets te ervaren van wat de verhaalfiguren doorstaan. Dan 'werkt' het – de emoties komen mee. Dat geldt niet helemaal voor de streekroman en de eenvoudigste vormen van de populaire romantiek (Harlequin Bouquet), want in die genres wordt de lezer(es) op een andere manier bespeeld. Wie zich aan het korte verhaal waagt, doet evenwel aan literatuur en dus niet aan standaardplots, standaard tegenstellingen en standaard de opgaande zon aan het eind. Voor de literaire schrijver is suggestie een must. Dat kan ik wel beweren, maar de Woordenstroomkiezers hebben zich daar dit jaar geen bal van aangetrokken. Goed zo. In de uitverkoren verhalen worden de emoties met dikke plakken opgediend, en als slagroomtoefje zijn daar de gebalde vuisten en de wellende tranen. Akkoord, dit is matige beeldspraak en akkoord, rond de kerstdagen moeten we niet te tuttig doen over een beetje sentiment, Disney moet kunnen en op iedere zender is iedere avond Hugh Grant te zien, maar het valt deze redacteur zo op omdat de keuze in de voorgaande jaren gewoonlijk op verhalen viel waarin de suggestie niet zo kordaat buiten de deur was gezet. Nu staat er wat er staat, in alle zes vertellingen. Emotie! Doffe pijn die aanzwelt en verstrikt zijn in het verdriet, en jongetjes die vroeger brandweerman wilden worden en met wie het dan heel anders is gelopen. Maar er zijn best goede anekdotes bij, vooral in de twee verhalen van Joost Nillissen. Survival - Barbara Joy (8)
Zijn twee concurrenten hebben al meer dan eens aangetoond heel goede literaire verhalen te kunnen schrijven en dat gaan ze ongetwijfeld in 2006 nog eens demonstreren. Voor het zover is: een
heel inspirerende jaarwisseling! |
|||||
|
Terug naar Beoordeling BSN Terug naar Homepage |
|||||